Σχολική προσαρμογή: πρόκληση για μικρούς και μεγάλους

Πρώτη φορά στο σχολείο ή πρώτη μέρα στο σχολείο μετά από διακοπές. Και οι δυο συνθήκες απαιτούν περίοδο προσαρμογής συναισθηματικής, αλλά και πρακτικής. Τόσο για το παιδί όσο και για τους γονείς. Νέο πρόγραμμα, νέα ρουτίνα για όλους. Με τι διάθεση όμως αντιμετωπίζεται αυτή η πραγματικότητα; Πιο συγκεκριμένα, η αρχή αυτή φέρει μαζί της θετικά συναισθήματα ή ακολουθείται από αγκομαχητό και άγχος; Η ισορροπημένη διάσταση συνήθως είναι φορέας όλων των παραπάνω.

Αυτό που χρειάζεται να έχουν οι γονείς κατά νου είναι πως η ένταξη του μικρού τους στη σχολική ζωή, πέρα από το κομμάτι των γνώσεων που θα πάρει μέσα από τη διδασκαλία των μαθημάτων, αποτελεί σημαντικό βήμα κοινωνικοποίησης, που είναι απαραίτητη για να καλλιεργήσει χρήσιμες δεξιότητες για τη μετέπειτα ζωή του. Γονείς και παιδί έρχονται αντιμέτωποι με την πραγματικότητα της ανεξαρτητοποίησης. Όσο άγχος μπορεί αυτή η σκέψη να προκαλεί στην αρχή, τόσο ελευθερία θα έχει μέσα της στην πορεία. Πράγματι, το παιδί μπορεί να σταθεί και χωρίς το άγρυπνο βλέμμα του γονιού. Είναι η ώρα που όσα διδάσκατε στο παιδί σας όλο το προηγούμενο διάστημα θα εφαρμοστούν, θα εμπλουτιστούν, θα διορθωθούν. 

Αυτό που χρειάζεται να έχουν οι γονείς κατά νου είναι πως η ένταξη του μικρού τους στη σχολική ζωή, πέρα από το κομμάτι των γνώσεων που θα πάρει μέσα από τη διδασκαλία των μαθημάτων, αποτελεί σημαντικό βήμα κοινωνικοποίησης, που είναι απαραίτητη για να καλλιεργήσει χρήσιμες δεξιότητες για τη μετέπειτα ζωή του. Γονείς και παιδί έρχονται αντιμέτωποι με την πραγματικότητα της ανεξαρτητοποίησης. Όσο άγχος μπορεί αυτή η σκέψη να προκαλεί στην αρχή, τόσο ελευθερία θα έχει μέσα της στην πορεία. Πράγματι, το παιδί μπορεί να σταθεί και χωρίς το άγρυπνο βλέμμα του γονιού. Είναι η ώρα που όσα διδάσκατε στο παιδί σας όλο το προηγούμενο διάστημα θα εφαρμοστούν, θα εμπλουτιστούν, θα διορθωθούν. 

Λίγες μέρες πριν, μιλήστε στο παιδί για το ξεκίνημα του σχολείου. Επικεντρωθείτε στο τι θα συναντήσει πιθανά εκεί και όχι τόσο στο πως πρέπει να νιώθει. Ακούω συχνά γονείς να λένε «θα πας σχολείο και θα είσαι χαρούμενος», «θα πας σχολείο και θα κάνει πολλούς φίλους», «θα έχεις την καλύτερη δασκάλα». Αυτός ο τρόπος όμως δεν επιτρέπει στο παιδί να έρθει σε επαφή με τα δικά του αυθόρμητα συναισθήματα. Και τι θα γίνει αν νιώσει άγχος, φόβο έχει κάνει κάτι λάθος; Και πώς να το δείξει αφού εσείς περιμένετε να είναι χαρούμενος; Κι αν δυσκολευτεί να κάνει φίλους; Έχει κάποιο πρόβλημα; Η απάντηση είναι σαφώς όχι. 

Είναι πιο χρήσιμο να  μιλήσετε για το κτίριο πως είναι, που είναι, πως θα πηγαίνει εκεί, ότι υπάρχουν παιδάκια σα και αυτό και θα έχει και δασκάλα ή δάσκαλο. Για όλα τ ΄ άλλα δώστε του την ευκαιρία να σας μιλήσει μόνο του μέσα από την εμπειρία του. 

Επομένως, πρακτικά:

·    Κάντε μια βόλτα έξω ή μέσα στο σχολείο αν υπάρχει η δυνατότητα, ώστε να σχηματίσει μια εικόνα για το τι είναι σχολείο, πως μοιάζει κλπ.

·     Διαλέξτε μαζί την τσάντα του, το παγουράκι του και ό,τι άλλο χρειάζεται να έχει κοντά, ώστε να βάλει την προσωπική του σφραγίδα.

·       Ξεκινήστε τη ρουτίνα ύπνου-αν υπάρχει αλλαγή στην ώρα- λίγες μέρες νωρίτερα, ώστε να δημιουργηθεί μια εξοικείωση.

·       Δηλώστε του πως είστε παρόντες να ακούσετε όποια σκέψη του και να κουβεντιάσετε όποια απορία του. 

·       Μοιραστείτε μαζί του δικές σας εμπειρίες από αντίστοιχα ξεκινήματα.

·       Καθησυχάστε το πως ό,τι κι αν νιώσει είναι αποδεκτό.

Αποδεχτείτε και εσείς γονείς τα δύσκολα συναισθήματα σας που είναι αναμενόμενα όταν καλείστε να εμπιστευτείτε το παιδί σας αλλού. Μιλήστε γι΄αυτά με ανθρώπους που εμπιστεύεστε χωρίς να νιώθετε ντροπή. Όμως ταυτόχρονα αναλογιστείτε πόσο σημαντικό είναι για το μικρό σας πια να ανοίξει τα φτερά του, ώστε να χτίζει καθημερινά μια προσωπικότητα που θα το κάνουν έναν ισορροπημένο ενήλικα. Καλή αρχή σε αυτό το πολύτιμο ταξίδι μικρών μεγάλων!

Μπαγουράκη Σοφία

Ψυχολόγος

Συστημική-Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία